عالم و هر چه در اوست، در روش جوهری

رسم سخن شد خراب، ای ملک ملک شعر

نوح صفت زن بر آب، کاین فلکی فلک شعر

بحرش و بحران فزاست، طوفانش ناخداست

زیر و زبر مغز و پوست، در طلب برتری اشت

وز پی کسب کمال، جمله به جنگ و جدال

اصل سخن نیز هم، پیرو این قاعده است