گر به دنیا روزنی از گور بر من وا کنند

با خیالش همچنان در کوی و در برزن خوشم

رهزن دین است و دزد عقل و دانش، عشق زن

من به رغم عقل و دین، با دزد و با رهزن خوشم

تا ببینم روی زن، با گور و با روزن خوشم

زن که می گویم، مراد من، زن پاکیزه خوست

تا نپنداری که من بر هرزه با هر زن خوشم