تو به سیرت زنده ای کاندر حیات اجتماع

نقد پاکان شد رواج از سکۀ اقبال تو

تو اگر مردی به صورت، خود به سیرت زنده ای

کز فنا ایمن بود جان تو و امثال تو

ملتی را زنده کرد اندیشه و آمال تو

گر نماندی تا ببینی کاروان در منزل است

شد درای کاروان آوای سوز و حال تو