در این سرا که دو قندیل ماه و خورشیدست

غلام چشمه عشقیم هر کجا بگشاد

پس دریچه دل صد در نهانی بود

که بسته بود خدا بنده خدا بگشاد

خدا ز جانب دل روزن سرا بگشاد

الست گفت حق و جان ها بلی گفتند

برای صدق بلی حق ره بلا بگشاد