لیلی اندر حق مجنون چون تو بی تابی نکرد

هرگز از امت نیاید معجز پیغمبری

تو نوای بار بد نشنیده چون وصفش کنی

تو نکیسا را ندیده چون ز چنگش مخبری

تو همانا دایۀ دلسوزتر از مادری

نان به نرخ روز خوردن زان مثل شد در جهان

تا به چشم وقت بر اطوار گیتی بنگری