نان به نرخ روز خوردن زان مثل شد در جهان

تو نکیسا را ندیده چون ز چنگش مخبری

لیلی اندر حق مجنون چون تو بی تابی نکرد

تو همانا دایۀ دلسوزتر از مادری

تا به چشم وقت بر اطوار گیتی بنگری

«کل یوم کان فی شان» برهان من است

خواهی اش قول خدا یا قول احمد بشمری