مرغ حق شب تا سحر حق حق زد و یا هو کشید

جز به کام دل به سر شد نوبتش در خودسری

در طبیعت آری آئین مکافات است، لیک

تا برآرد دست تو بی پا ز جور جابری

باز بازش صبحدم خون ریخت از مستکبری

در قبال زورمندان زورمندی لازم است

ورنه طعمۀ اقویا گردی به جرم لاغری