سروری جو تا نگیرد خواجه ات در بندگی

ورنه طعمۀ اقویا گردی به جرم لاغری

با بدان گر نیکوئی کردی به پاداش بدی

با نکویان چون کنی؟ اوخ از این بیع و شری

برتری جو تا نجوید بر تو ناکس برتری

خون دل باید خوری چو ن غنچه در راه کمال

تا شکفته روی گردی همچو گلبرک تری