تا فشانی تخم نیکی و به زشتی ننگری

ور بداندیشی بداندیشی فروزد آتشی

در درون تو که گوئی در درون آذری

هم از آن گفتند دنیا آخرت را مزرعه است

آدمی را از بهائم فرق عقل و دانش است

ورنه تو در خواب و خور هم رتبۀ گاو و خری

نی خطا گفتم گر از دوش کسان، در زندگی