که جهانی به سوی خود نگران ساخته ای

گر چه از اهل جهان روی نهان ساخته ای

روشن از پرتو خود روی جهان ساخته ای

دیدن طلعت تو روی جهان بین خواهد

آنچه پیداست به چشم تو نهانست ز ما

و آنچه پنهان بود از ما تو عیان ساخته ای

تو چو خورشید پدیدی، ولی از فرط ظهور