رخ نهان از نظر پیر و جوان ساخته ای

آنچه پیداست به چشم تو نهانست ز ما

و آنچه پنهان بود از ما تو عیان ساخته ای

تو چو خورشید پدیدی، ولی از فرط ظهور

عالم جم اگر از جنگ تبه گشت چه باک

کز پی صلح تو جا در دل و جان ساخته ای

هر کجا کوکبۀ عدل تو پرچم افراشت