زآتش طبع، هزاران گل بویا دارد

خوانده بودم که به دنیای نو، از عهد کهن

تازه و کهنه به تفصیل، خبرها دارد

خوانده بودم که خلیل است و چو گلزار خلیل

خوانده بودم که مرا با سخن چند نواخت

کانچه گویم به سنای سخنش جا دارد

شکر و صد شکر که باز آمد و دریافتمش