کانچه گویم به سنای سخنش جا دارد

خوانده بودم که خلیل است و چو گلزار خلیل

زآتش طبع، هزاران گل بویا دارد

خوانده بودم که مرا با سخن چند نواخت

شکر و صد شکر که باز آمد و دریافتمش

که چه شیرین سخن و منطق گویا دارد

شاعر البته زیادست که در نظم و سخن