پروانه پرده ها را کنار زد

از پلکان واژگانی که گوش می بیند

و چشم می شنود

از زخم روز خون نمی چکد

پشت پرواز پریشان کلام

نشانی و خانه به گفتگو می نشینند

آنکه باید نمی بارد