خجسته گوهر بختی که در سیاهی شب

بر آنکه لب به لب ماه منظری دارد

شراب و دلبر و دامان باغ و نکهت گل

مگر بهشت جز این چیز دیگری دارد

صباح روشنی از وصل اختری دارد

سرم به دوش تو سنگینی ار نکرده بیا

که هرکه را نگرم با کسی سری دارد