خوش کمر بستند یاران از پی یغما ولی

گوهر اندر چشمه روشن نمی آید به دست

دست اگر دست من و دامان اگر دامان اوست

می رود این دست و آن دامن نمی آید به دست

رزق موری هم درین خرمن نمی آید به دست

انتظار مردمی از خصم آهن دل خطاست

نرمی از پیکان رویین تن نمی آید به دست