هزار جان مقدس فدای آن جانی

خنک مرا و کسی را که عیش خو دارد

چرا مقیم نباشد چو ما به مجلس گل

کسی که ساقی باقی ماه رو دارد

که او به مجلس ما امر اشربوا دارد

سوال کردم گل را که بر کی می خندی

جواب داد بر آن زشت کو دو شو دارد