نرنجد ز من گر برنجانمش

نه چون آدمیزادگان بی سپاس

به نان ریزه خوان من ساخته

دل از هرچه گیتی است پرداخته

نگیرد کران گر ز خود رانمش

بشر با همه فر و فرهنگ او

که گیتی است یکسر فراچنگ او