هزار بار خزان کرد نوبهار تو را

که او به مجلس ما امر اشربوا دارد

سوال کردم گل را که بر کی می خندی

جواب داد بر آن زشت کو دو شو دارد

چه عشق دارد با ما چه جست و جو دارد

پیاله ای به من آورد گل که باده خوری

خورم چرا نخورم بنده هم گلو دارد