چون سنگی از فلاختن گیتی رها شده

تسلیم گشته در بر هر جور و شدنی

سرگشته تر ز کودک گم کرده مادری

برگشته تر ز لشکر برگشته رایتی

پیوسته می رویم و نداریم نیتی

هر چیز را به عرصه هستی نهایتی است

ضعف من است آنچه ندارد نهایتی