آنچه به خود نوشته ام به غربت آموخته ام

کهنه کتاب عشقمو راوی دل سوخته ام

ز فخر هر روزی ولی دوای هر درد و محن

نمی کند چاره من آن که تو را شناخته است

راهی رفتن است و بس به جستجوی هم نفس