زیرکوه باره غصه هر نشستن که نشستن

باطنم زخمی اگه بود بی رمق بود اگه پاهام

تازه تازه با تو گفتم اگه کهنه بود دردام

من دل شیشه ایی هر جا هر شکستن که شکستن

عشق تو از خاطرم برد که نحیفمو پیاده

تو رو فریاد زدمو باز خون شدم توو رگ جاده

من سرگردونه ساده تورو صادق می دونستم