تو رو فریاد زدمو باز خون شدم توو رگ جاده

من دل شیشه ایی هر جا هر شکستن که شکستن

زیرکوه باره غصه هر نشستن که نشستن

عشق تو از خاطرم برد که نحیفمو پیاده

من سرگردونه ساده تورو صادق می دونستم

این برام شکسته اما تو رو عاشق می دونستم

نیزه ی رمل باد شرجی وسط دشت تابستون