سنان دیده احمد چه دلگذار بود

چو پشه سر شاهی برد که نمرودست

یقین شود که نهان در سلاحدار بود

چو یک سواره مه را سپر دو نیم شود

تو صورتی طلبی زین سخن که دست نهی

دهم به دست تو گر دست دستیار بود