سنگینیت روی سینه ی من سایه تم نصیب مردم

توی هجوم باد وحشی سپر بلاتم عمری

آدما هجوم آوردن برگای سبزتو بردن

توی پاییز و زمستون ساقتو به من سپردن

میوه ها تم آخر سر که میشن قسمت هر خم

نه دیگه پا میشم این بار خالی از هر شک و تردید

میرم اون بالا ها مغرور تا بشینم جای خورشید