بزار آدما بدونن میشه بیهوده نپوسید

میرم اون بالا ها مغرور تا بشینم جای خورشید

تن به سایه ها نمی دم بسه هر چی سختی دیدم

اینقدر زجر کشیدم تا به آرزوم رسیدم

میشه خورشید شد و تابید میشه آسمونو بوسید