تو چشات باغ بارون زده دیدم

من از صدای گریه ی تو به غربت بارون رسیدم

چشم تو هم رنگه یه باغه تو غربت غروب پاییز

مثله من از یه درد کهنه لبریز

با تو بوی کاهگل و خاک عطر کوچه باغ نمناک زنده میشه