به جان عشق که تا هر دو جان نیامیزد

چه زهره دارد کان چهره را غلام بود

اگر چه عاشقی و عشق بهترین کار است

بدانک بی رخ معشوق ما حرام بود

جداییست و ملاقات بی نظام بود

شراب لطف خداوند را کرانی نیست

وگر کرانه نماید قصور جام بود