بر مرثیه ام بنگر نقش رخ خود بینی

چون ابر سبک باران، می باری و می بارم

من درد محبت را هرگز به تو نسپردم

این عقده دیرین را می دانی و میدانم

این قصه غمگین را می خوانی و می خوانم