منم تنها ترین جزیره ی روی زمین

یه خاکه روی آب اسیره

همیشه تو هراس مرگه

که روزی زیر آب نمیره

تو میدونی درد منو غربت نشین

جزیره ای پا بسته ام، شده بن بست دنیای من

ای رهگذر از بی کسی،شده مسموم هوای من