هزار خانه به تاراج برد و خوش قنقیست

بگفت باقی گفتم بهل که وام بود

رفیق گشته دو چشمش میان خوف و رجا

برای پختن هر عاشقی که خام بود

سلامتی همه تاراج آن سلام بود

درون خانه بود نقش ها نه آن نقاش

به سوی بام نگر کان قمر به بام بود