کاغذ های خط خطی از کنار در باز پنجره

روی سکوی کناره پنجره، همه شب جای منه

چند ورق کاغذ و یک دونه قلم، همیشه یار منه

می پرند توی کوچه

سرحال از اینکه آزاد شدن

نمیدونن که اسیر دل سنگ باد شدن