می پرند توی کوچه

روی سکوی کناره پنجره، همه شب جای منه

چند ورق کاغذ و یک دونه قلم، همیشه یار منه

کاغذ های خط خطی از کنار در باز پنجره

سرحال از اینکه آزاد شدن

نمیدونن که اسیر دل سنگ باد شدن

دیگه بیداری شب عادتمه