دیگه بیداری شب عادتمه

می پرند توی کوچه

سرحال از اینکه آزاد شدن

نمیدونن که اسیر دل سنگ باد شدن

همدم سکوت تنهایی من تیک تیکه ساعتمه

حالا من موندم و یک دونه ورق

که اونم از اسم تو سیاه میشه