که اونم از اسم تو سیاه میشه

دیگه بیداری شب عادتمه

همدم سکوت تنهایی من تیک تیکه ساعتمه

حالا من موندم و یک دونه ورق

همه چیم تو زندگی

آخرش به پای تو هدر (تباه) میشه

چشمونم فاصله رو از پنجره دید می زنه