من دل شیشه ایی هر جا هر شکستن که شکستن

این برام شکسته اما تو رو عاشق می دونستم

تو تمومه طول جاده که افق برابرم بود

شوق تو راه توشه ی من اسم تو همسفرم بود

زیرکوه باره غصه هر نشستن که نشستن

عشقق تو از خاطرم برد که نحیفمو پیاده

تو رو فریاد زدمو باز خون شدم توو رگ جاده