تو رو با خودم غریبه از خودم جدا می بینم

از من خسته ی خسته شوق رفتنو بگیرن

حالا که رسیدم اینجا پره قصه براگفتن

پرنیازه تا برای آه کشیدن و شنفتن

خودمو پر از ترانه تو رو بی صدا می بینم