کاش از اول می دونستم که تو صندوقچه ی قلبت

چشمه چشمه ابر ایثار روی سینه ی تو خوابه

تو کدوم خلیج سبزی که عمیق اما زلاله

مثه آینه پاک و روشن مهربون مثله خیاله

کلیدی داری برای درای همیشه بسته

کاش از اول می دونستم که تو دستای نجیبت

مرهمی داری برای زخم این همیشه خسته