شوق تکرار تو دارم وقتی میرسم به آخر

کاش از اول می دونستم که تو دستای نجیبت

مرهمی داری برای زخم این همیشه خسته

تو به قصه ها شبیه ایی ساده اما حیرت آور

تو پلی پل رسیدن روی گردابه تردید

منو رد می کنی از رود منو می بری به خورشید