تو سکوت خسته ی باور من سایه هم فکر جدایی میکنه

فصل پاییزی من که میرسه

فصل اندوه سفر سر میرسه

شاخه ی سرد وجودم نمی خواد رگ بیداری لحظه هام باشه

نفسم در نمیآد به چشم خواب نمیآد

دل من تو رو می خواد چشم من گریه می خواد