یکی مون بهار سرخوش یکی مون پاییز پر درد

من میگم آخه دلم بود اونکه افتاده به خاکه

تو میگی سرت سلامت آینه ها زلال و پاکه

اینه که فاصله هارو نمی شه با گریه پر کرد

من میگم فاصله مرگه بین دستای تو تا من

تو میگی زندگی اینه حاصل عشق تو با من

من میگم حالا بسوزم یا که با غصه بسازم