منو بشناس که همیشه

گله از خیسی جاده های غربت میکنی

تو که خوابی تو که بیدار تو که مستی تو که هشیار

لحظه های شبو با ستاره قسمت می کنی

نقش غصه ام روی شیشه

من خشکیده درخته

روی بطن باغ و بیشه