رفتی با قایق عشقت سوی روشنی فردا

ابر و باد و دریا گفتن: حس عاشقی همینه

اومدی تو سرنوشتم ی بهونه پا گذاشتی

اما تا قایقی اومد، از من و دلم گذشتی

من و دل اما نشستیم چشم به راهت لب دریا

دیگه روی خاک وجودم نه گلی هست نه درختی

لحظه های بی تو بودن میگذره اما به سختی