من و دل اما نشستیم چشم به راهت لب دریا

اومدی تو سرنوشتم ی بهونه پا گذاشتی

اما تا قایقی اومد، از من و دلم گذشتی

رفتی با قایق عشقت سوی روشنی فردا

دیگه روی خاک وجودم نه گلی هست نه درختی

لحظه های بی تو بودن میگذره اما به سختی

دل تنها و غریبم داره این گوشه می میره