لحظه های بی تو بودن میگذره اما به سختی

رفتی با قایق عشقت سوی روشنی فردا

من و دل اما نشستیم چشم به راهت لب دریا

دیگه روی خاک وجودم نه گلی هست نه درختی

دل تنها و غریبم داره این گوشه می میره

ولی حتی وقت مردن باز سراغتو میگیره

میرسه روزی که دیگه قعر دریا میشه خونم