می شود اندوه شب را از نگاه صبح فهمید

رفتن و آخر رسیدن، بر در آبادی عشق

می توان هر لحظه هرجا عاشق و دلداده بودن

پر غرور چون آبشاران بودن اما ساده بودن

یا به وقت ریزش اشک شادی بگذشته را دید

می توان در گریه ی ابر با خیال غنچه خوش بود

زایش آینده را در هر خزانی و دید و آسود