دانم که مرا با گل یکجا تو نگه داری

خارم اگر از خاری خارم تو مپنداری

گل را تو به آن گویی کز عشق معطر شد

آن گل که فقط گل بود در حادثه پرپر شد

سودای تو را دارم من از دل و از جانم