که تا دهد به صحابه ولیک آن بگداخت

به پیش چشم دگر کس مستر و مغمود

مذللست قطوف بهشت بر احمد

که کرد دست دراز و از آن بخواست ربود

شد آب در کفش ایرا نبود وقت نمود