نقش یک درچه رو، رو میله ی قفس بکش

گریه های پشت نقاب مثله همیشه بی صداست

هر کسی هستی یه دفعه قد بکش از پشت نقاب

از روی نوشته حرف نزن رها شو از حیله ی خواب

برای یکبار که شده، جای خودت نفس بکش

کاشکی می شد تو زندگی، ما خودیمون باشیم و بس

تنها برای یک نقاب، حتی برای یک نفس