مثه شب سیاه و سرده

همه ی روزای من

قصه ی بودن من

توی آینه ی دلم

مثه ابرا رنگ درده

تو شتاب لحظه ها من با خودم یکه و تنها می دونم

تو سراب این افق تا سفر نهایت اینجا می مونم